Studenti Pedagoškog fakulteta Nezavisnog univerziteta u Banjaluci i profesor Marin Milutinović, posjetili su izložbu slika Petra Lubarde, jednog od najvećih jugoslovenskih i srpskih slikara 20. vijeka, u Muzej savremene umjetnosti u
Banjaluci.
Slikar Petar Lubarda (Ljubotinj, 27. 7. 1907. – Beograd, 13. 2. 1974) bio je redovni član SANU i spoljni član JAZU. U SANU je ostavio pismo u kojem zahtijeva da se pri svakom izlaganju njegovih djela obavezno naglasi da je po narodnosti Srbin. Slikarski put Petra Lubarde započinje tamo gde je rođen – u crnogorskom kršu i brdima koji su mu se trajno urezali u stvaralačku memoriju. Praktično, u svemu što je slikao, kao plastična matrica može se identifikovati taj prvi vizuelni pejsaž koji ga je od rođenja okruživao. Počeo je da slika na svojevrsni realistički način a dramatika slikarskog prizora podignuta je na prelazu tridesetih u četrdesete godine i simbolično je vidljiva u Zaklanom jagnjetu (1940). Za ovu sliku su mnogi kritičari istakli da po surovosti prizora nagovještava kataklizmu Drugog svjetskog rata. Poslije rata, Lubarda se upustio u dotad nepoznatu avanturu u srpskom i jugoslovenskom slikarstvu otvarajući potpuno slobodne puteve kreativnosti, najprije u maninirizmu kolorističkog ekspresionizma, u kome je formu redukovao do granice prepoznatljivosti, a odmah zatim je svoje slikarstvo uveo u asocijativnu
i apstraktnu fazu koja je definitivno obilježila ne samo njegov opus već i cjelokupno naše slikarstvo druge polovine dvadesetog vijeka. Od istorijskog je značaja bila njegova izložba održana 1951. godine u Galeriji ULUS-a u Beogradu koja je pokazala cio plastički program obnove našeg slikarstva poslije epohe  socijalističkog realizma i otkrila taj tanani prelaz iz ekspresivnog realizma u asocijativnu apstrakciju. Neka od najpoznatijih djela iz tog perioda su: Bitka na Vučijem dolu (1950), Guslar (1952), Konji (1953), Kosovski boj (1953).

NUBL

Leave a Comment